Çocuk:
"üzgünsün, sen, büyügüm.
Çok eziyet ediyosun kendine.
Gençligini yurdumuzda yaSamiStin.
Sen , gel en iyisi geçmiStekileri anlat."

Eger ne düsündügümü sorarsan
O zaman bana türkü söylemelisin,
Belki de yolu kisaltmiS olursun.
Yeni düSüncelere de yol vermezsin.

Yasli adam:
Unuttum türküleri
kalbim içeride kurudu.
Ama agit dinlemek istersen, Cankulagi ile dinle:
Bölük pörçük olduk,
Yok oluyor, yok oluyor sonumuz.
DüSün bir keze hele:
Kimimiz Sibirya`da inliyor,
Kimimiz, kaldi vatanda.

Of…Of, dilim, damagim kurudu,
Ama kendimde konusma gücü Bulduguma göre;
O zaman inan bana:
Bu ihtiyar isteyerek ayrilmadi…,
Insan sürüsü gelince yanimiza,
Herkes yerlere kapandi.
Gözleri kan agladi.
Kalpler acili, paramparca.
‘Oy daglarim, yurdum!
Yasamak istemiyoruz sensiz!
Büyüklerimiz inildedikce!"
Için, için agladikca.

Adini sevgiyle anacagiz
Sevgili yurdumuz senin!
Son animiza kadar,
Allah`tan son dilegimiz.

Yadellerde yaSamak istemiyoruz.
Tozunun bir parcasi bile bizimdir.
Ayrilamaszin asla bizden,
senin güvencen kalbimizdir"

Birak dagitmayalim konuyu,
Varligimizi, yurdumuzu
Ejderhaya terk ettik
BaSimizi alip ayrildik.

DüSmanimiz ardimizda
Sürüyordu bizi gemilere dogru
Sanki Tanridan ayirircasina
Bizleri gemilere dolduruyordu.
Yelken açti , yürüdü gemi.
Oturacak, ayakta duracak yeri kim bulabiliyordu ki…
Kimi altimizda ezildi,
Kimimiz denize dökülüyordu
Analar çocuklarini bulamiyor,
Birbirlerine meliyorlardi.
Bir kismi da altimizda
Tanriya borçlarini ödüyordu.

Birgün bagladilar gemiyi
Bir yalakta kardilar bizi.
Attilar kumlarla birlikte
BaSi boS, sahipsiz dizi, dizi…

Oralarda çektigimiz eziyeti
Kim bilebilir onlarin hepsini?
Kefensiz kumlara,
Gömüyorduk binlercesini…

Kavrulup yok oluyorduk gündüz güneSi altinda,
Gece ise soguktan.
Ertesi gün yol alirdik.
Yallin ayak uzaklara.

Çiplaktik kurudu
Midelerimiz açliktan
Yemek nerede vardi,
YaSiyorduk otlarla.

Inliyordu ortalikta çocuklar
Veriyorduk onlari Türk köylulerine
Kim taSiyabiliyordu ki çocugunu?
Daglara terkediyorduk kimilerini.

Of, Of! ‘Küçügüm, canim !
Yine dertlerimi deStin,
Kalbimin paslarini
Tirnaklarinla kazidin.

Omuzlarina düStü boynu
Kesildi aniden sesi, solugu
Gözlerinden kan geliyordu
Ihtiyar kendini tutamiyordu….